From Mandriva Poland

Witaj w systemie Mandriva Linux 2009!

Celem tej strony jest dostarczenie informacji dziennikarzom zainteresowanym recenzowaniem systemu Mandriva Linux 2009. Zdajemy sobie sprawę, że czasem ciężko jest szybko zrozumieć, czym różnią się od siebie poszczególne dystrybucje Linuxa, oraz jakie są ich najbardziej interesujące i unikalne cechy. Stworzyliśmy tę stronę, abyś mógł łatwiej zdobyć informacje na temat firmy Mandriva i jej produktu – systemu Mandriva Linux 2009. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości lub pytania, na które nie odpowie zawartość tej strony, skontaktuj się z nami bezpośrednio. Jeśli nie znasz nikogo w Mandrivie, napisz do Adama Williamsona na adres awilliamson(na)mandriva(.)com, lub do Vanessy Wall na adres vwall(na)mandriva(.)com.

Spis treści 1 Co pobrać 2 Czego szukać 2.1 Dla recenzentów wszystkich edycji Mandriva Linux 2.1.1 KDE 4 2.1.2 Zgodność z Notebookami 2.1.3 Przeprojektowany instalator 2.1.4 Obsługa synchronizacji z urządzeniami mobilnymi 2.1.5 Obsługa sprzętu 2.1.6 Narzędzia konfiguracyjne 2.1.7 Zarządzanie pakietami 2.1.8 Dołączone oprogramowanie 2.1.9 Obsługa wielu języków 2.1.10 Odwiedź społeczność 2.1.11 Nie wierz mitom 2.2 Dla recenzentów Mandriva Linux 2009 One 2.2.1 Hybrydowe CD - live / instalacja 2.3 Dla recenzentów Mandriva Linux 2009 Powerpack 2.3.1 Komercyjne dodatki 3 Informacje ogólne 4 Mandriva 5 Mandriva Linux 5.1 Prace deweloperskie 5.1.1 System budowania dystrybucji 5.2 Drzewo Mandriva Linux 6 Klub Mandrivy

[edytuj] Co pobrać

Istnieją trzy edycje systemu Mandriva Linux 2009: One, Powerpack i Free.

One to kluczowa edycja – można ją pobrać klikając na duży, zielony przycisk na stronie głównej. Zajmuje jedną płytę CD, uruchamia się bez instalacji, ale może też służyć jako dysk instalacyjny – na pulpicie widnieje przycisk „Instaluj”. Jeśli chcesz zrecenzować system Mandriva Linux 2009, powinieneś pobrać właśnie tę edycję. Istnieje osiem różnych wersji edycji One: cztery ze środowiskiem KDE i cztery ze środowiskiem GNOME. Zarówno w przypadku KDE jak i GNOME, różnica między wersjami polega na tym, że zawierają one inne pakiety językowe. Wersja int obsługuje najczęściej używane języki, wersja extra obsługuje kolejne często używane języki, wersja fp-zh obsługuje japoński i chiński, natomiast wersja afro-asia obsługuje języki afrykańskie i pozostałe języki azjatyckie. Dla wygody użytkownika, edycja One zawiera niewolne sterowniki, firmware innych producentów oraz wtyczki do przeglądarek internetowych. Nie istnieje wersja tej edycji oparta o architekturę x86-64 – jedynie i586.

Pomimo istnienia czterech zestawów językowych, nie wszystkie języki, na które została przetłumaczona Mandriva, są dostępne w edycji One. Jeśli język, którym jesteś zainteresowany, nie znajduje się na żadnej z wersji edycji One, może wciąż być dostępny w edycji Powerpack lub Free.

Powerpack to edycja komercyjna. Jest dostępna jedynie odpłatnie. Mieści się na płycie DVD i posiada tradycyjny instalator. Zawiera komercyjne oprogramowanie, które jest niedostępne w innych edycjach. Proszę wziąć pod uwagę, że oprogramowanie darmowe lub open source dostępne w tej edycji jest również dostępne w innych edycjach. Nie ograniczamy dostępu do czegokolwiek, jeśli nie jest to konieczne z punktu widzenia prawa. Komercyjne dodatki do tej edycji są ciekawe i godne polecenia. Jeśli chciałbyś zrecenzować edycję Powerpack, skontaktuj się z nami, a udostępnimy ci jej kopię.

Free to edycja oparta na oprogramowaniu darmowym lub open source. Mieści się na jednej płycie DVD lub na dwóch płytach CD i posiada tradycyjny instalator. Zawiera jedynie oprogramowanie darmowe lub open source. Oznacza to brak sterowników NVIDIA i ATI, brak środowiska Java, obsługi Flasha, firmware'u do bezprzewodowych urządzeń Intela itp. Nie krytykuj edycji Free za brak tych funkcji, ponieważ na tym właśnie polega jej idea – jest przeznaczona dla entuzjastów oprogramowania darmowego lub open source. Jesteśmy całkowicie dumni z tej samowystarczalnej edycji, a kiedy zajdzie taka potrzeba, można bez problemów doinstalować do niej niewolne/płatne dodatki znajdujące się na naszych serwerach. Jeśli jednak jesteś zainteresowany prostą, bezproblemowo działającą wersją, która zawiera oprogramowanie i sterowniki innych producentów, zapoznaj się z edycjami One lub Powerpack.

[edytuj] Czego szukać

Na początku powinieneś zapoznać się z zawartością poniższych stron:

• Przewodnik po wydaniu - przeznaczony dla zwykłych czytelników oraz użytkowników Mandrivy, którzy potrzebują zwięzłych informacji na temat systemu. Krótki, uzupełniony o grafikę przewodnik, skupiający się na najważniejszych i najciekawszych funkcjach wydania 2009.

• Informacje o wydaniu - więcej informacji specjalistycznych i technicznych; strona skupia się na opisaniu istotnych dla użytkowników zmian w stosunku do poprzednich wydań.

• Errata - lista znanych problemów w wydaniu 2009 oraz, jeśli to możliwe, wskazówki je obejść i uaktualnienia pomagające w ich usunięciu. Strona zmienia i poszerza swoją zawartość z każdym wydaniem (zobacz np. erratę wydania 2008.0).

Oto krótkie podsumowanie najważniejszych informacji z powyższych stron, którymi możesz być zainteresowany w związku z systemem Mandriva Linux 2009. Więcej szczegółów niżej.

[edytuj] Dla recenzentów wszystkich edycji Mandriva Linux

[edytuj] KDE 4

Nową, najbardziej rzucającą się w oczy cechą wydania 2009 jest niewątpliwie KDE 4 jako domyślne środowisko pulpitu. To duża zmiana wprowadzająca mnóstwo nowych funkcji, których nie sposób tutaj omówić - możesz o nich poczytać w przewodniku po wydaniu oraz na oficjalnej stronie KDE. Uważamy, że nasza implementacja tego środowiska jest jedną z najbardziej udanych wśród wiodących dystrybucji. Możesz ją śmiało porównać z tymi w Kubuntu, OpenSUSE itp.

Niestety, istnieje też kilka kwestii związanych z gorszym funkcjonowaniem KDE 4 w porównaniu do KDE 3. Dotyczą one głównie obsługi multimediów. Zobacz erratę, aby się o nich dowiedzieć. Pracujemy nad uaktualnieniami, które usuną te problemy najszybciej jak to możliwe.

[edytuj] Zgodność z Notebookami

Wydanie 2008 Spring było pierwszą wiodącą dystrybucją celowo wspierającą notebooki, lub raczej pierwszego prawdziwego notebooka, który pojawił się w tym czasie - Eee PC 701. Według nas był to strzał w dziesiątkę. Wydanie 2009 to kontynuacja obsługi większości popularnych modeli notebooków, włącznie z wszystkimi dostępnymi modelami Eee, modelem Acer Aspire One, MSI Wind i innymi. Jedno z największych forów miłośników Eee posiada specjalne strony dedykowane Mandrivie, ponieważ wielu jego użytkowników polubiło obsługę wydania 2008 Spring i 2009 na Eee: dział Mandrivy na forum EEEuser. Jesteśmy również dumni z krótkiego czasu ładowania wydania 2009, tj. około 20 sekund na Eee 901 oraz około 25 sekund na oryginalnym 701.

[edytuj] Przeprojektowany instalator

Stary instalator (z edycji Free i Powerpack) został całkowicie zmieniony. Oprócz ładnego wyglądu, nowy design pozwolił na poprawienie wydajności na kilku polach. Użycie WebKit zamiast GtkHtml do obsługi dokumentów HTML poprawiło m.in. wyświetlanie informacji na temat wydania.

[edytuj] Obsługa synchronizacji z urządzeniami mobilnymi

Wydanie 2008 Spring było pierwszą wiodącą dystrybucją, która prawdziwie wspomagała sprzęt przenośny łącznie z jego synchronizacją zaraz po podłączeniu, obsługując urządzenia Windows Mobile 5, 6 i 6.1, komputery kieszonkowe Blackberry oraz w szczególności urządzenia Nokii. Wydanie 2009 poszerza te możliwości o obsługę Windows Mobile 2003 oraz innych lub starszych urządzeń. Pakiet SynCE 0.12 w tym wydaniu używa modułu synce-hal zamiast odccm, co w praktyce pozwala na uzyskanie bardziej stabilnego połączenia. System Barry używany do obsługi komputerów Blackberry został uaktualniony do najnowszej wersji, aby możliwa była praca z nowszymi urządzeniami. Ponadto patche dodane do Barry i SynCE sprawiają, że bezpośrednia synchronizacja pomiędzy sprzętem Windows Mobile i BlackBarry działa poprawnie (co rzadko się zdarza w przypadku innych dystrybucji). Dodano także plugin VFS dla KDE 3, KDE 4 i GNOME przeznaczony do urządzeń Windows Mobile (otwórz katalog rapi:/ w menadżerze plików Konqueror, Dolphin czy Nautilus) oraz obsługę łączenia z internetem przez sprzęt Windows Mobile (usługa nie do końca przetestowana, ale wedle raportów – działająca) i Blackberry (usługa działająca, patrz tu). Ta strona zawiera instrukcje, jak wspomnianych funkcji. Jeśli posiadasz jakieś ze wspomaganych urządzeń, wypróbuj ich działanie.

[edytuj] Obsługa sprzętu

Jesteśmy dumni z ilości sprzętu obsługiwanego przez system Mandriva Linux 2009. Powinieneś przekonać się, że możliwości prawie każdego powszechnie używanego urządzenia są wykorzystywane najlepiej jak tylko się da. Zwróć uwagę, że edycje One i Powerpack zawierają najnowsze wersje sterowników NVIDA i ATI, oraz sterownika open source radeonhd przeznaczonego dla kart Radeon. Mandriva obsługuje również karty graficzne VIA, S3 UniChrome i Chrome9, adaptery AMD Geode, a także montowane w niektórych zestawach chipsety SiS 670/671. Wiele dystrybucji nie radzi sobie z tym sprzętem tak dobrze. Mandriva posiada bardzo kompletną bazę danych kart graficznych i powinna automatycznie użyć właściwego sterownika (nie polegamy na automatycznym wykrywaniu kart za pomocą strony x.org, ponieważ uważamy, że nasza baza jest jak na razie lepszym rozwiązaniem). Jeśli posiadasz jakieś urządzenia VIA – w szczególności płytę główną typu Mini-ITX – wypróbuj tę funkcję i porównaj działanie sprzętu w innych dystrybucjach. Jesteśmy całkiem przekonani, że Mandriva radzi sobie z chipami graficznymi VIA lepiej niż jakikolwiek inny system.

Wypróbuj działanie sieci bezprzewodowych. Wszystkie bezprzewodowe adaptery Intela, włącznie z nowymi układami 4965, powinny działać zaraz po podłączeniu w edycjach One i Powerpack. Równie popularne chipsety Broadcomu są wspomagane przez oryginalny sterownik bcm43xx. Zwróć uwagę, że narzędzie konfiguracyjne Mandrivy ułatwia pobieranie firmware'u Broadcomu tak bardzo, jak to tylko możliwe z punktu widzenia prawa. Zauważ również, że w informacjach o wydaniu zawarte są instrukcje opisujące, jak uzyskać sterownik Windows zawierający wspomniany firmware, aby pomóc użytkownikom, którzy mogą mieć trudności z jego znalezieniem.

Przetestuj obsługę dźwięku. Wydanie 2009 zawiera pakiet ALSA 1.0.18 z kilkoma poprawkami zaczerpniętymi z Alsa HG. Kernel Mandrivy również został zmodyfikowany, aby poprawić obsługę pewnych układów. Sprawdź, jak działają zwłaszcza nowe modele laptopów, które wymagają kodeków z rodziny High Definition Audio i porównaj funkcjonalność z innymi dystrybucjami.

[edytuj] Narzędzia konfiguracyjne

Wypróbuj szeroki asortyment narzędzi konfiguracyjnych. Większość z nich znajdziesz w Centrum Sterowania Mandrivy (przywoływane ikoną szybkiego uruchamiania na domyślnym panelu lub z menu). Dla tych, którzy widzieli je już wcześniej w PCLinuxOS – to myśmy je stworzyli! Zestaw narzędzi jest bardziej wszechstronny niż w jakiejkolwiek innej dystrybucji – można za jego pomocą skonfigurować praktycznie wszystko. W wydaniu 2009 Centrum Sterowania doczekało się zmian i zyskało nowy, elegancki wygląd.

Mała uwaga – dużo narzędzi do konfiguracji serwerów znajduje się w pakiecie drakwizard. Zainstaluj go, a kiedy uruchomisz drakwizard, uzyskasz interfejs przeznaczony do ich obsługi. Zauważysz też, że kilka nowych opcji zostanie dodanych do Centrum Sterowania.

[edytuj] Zarządzanie pakietami

Przeczytaj tę stronę. Poważnie - zawiera wszystko, co chciałbyś wiedzieć na temat łączenia się z repozytoriami i instalowania pakietów. Zapoznaj się z jej zawartością i przejrzyj dostępne pakiety wraz z jednymi z najlepszych w branży narzędziami do instalacji oprogramowania (rpmdrake and urpmi), które oferuje Mandriva. Zmiany w narzędziach zarządzania pakietami od wydania 2008 Spring są opisane w przewodniku po wydaniu oraz w informacjach o wydaniu. Szczególnie szczytnym osiągnięciem jest opracowany przez nas system backportów – możesz o nim poczytać poniżej lub na stronie, którą poleciliśmy na wstępie :)

[edytuj] Dołączone oprogramowanie

Całkiem dobry przegląd oprogramowania zawartego w wydaniu 2009 znajduje się w przewodniku po wydaniu. Większość to po prostu uaktualnienia, ale warto zwrócić uwagę na wybór dostępnych środowisk pulpitu – oprócz KDE i GNOME istnieją też Xfce i LXDE. Dołączenie Compiz Fusion 0.7.7 i narzędzia drak3d umożliwia łatwe przełączanie pomiędzy nimi (jeśli posiadasz obsługiwaną kartę graficzną, drak3d pojawi się przy pierwszym uruchomieniu edycji One, oraz będzie dostępny w Centrum Sterowania). Przejrzyj dokładnie repozytoria Mandrivy w poszukiwaniu przydatnych dla ciebie rzeczy. Jeśli tam są – super. Jeśli nie – napisz do nas, a znajdziemy przekonującą wymówkę ;) Być może dodamy je w przyszłości.

[edytuj] Obsługa wielu języków

Internacjonalizacja zawsze była jedną z najmocniejszych stron Mandrivy. System jest dostępny w 50 językach i wciąż staramy się o jak największą ilość tłumaczeń na języki inne niż angielski lub na języki o nieromańskich alfabetach, w czym pomagają nam współpracownicy w całego świata. Jeśli znasz kogoś, kto mówi nie tylko po angielsku, poleć mu wypróbowanie Mandrivy w jego języku i przekonaj się, co o tym sądzi. Jesteśmy szczególnie dumni z obsługi grupy CJK (chińskiego, japońskiego i koreańskiego) – Mandriva posiada odpowiednie zestawy czcionek oraz narzędzia wspierające te języki, a jeśli wybierzesz któryś z nich podczas instalacji, odpowiedni układ klawiatury zostanie załadowany automatycznie.

[edytuj] Odwiedź społeczność

Wbrew powszechnemu mniemaniu, społeczność Mandrivy istnieje, jest całkiem duża i wciąż się rozwija. Oprócz stron wiki są też inne – rozejrzyj się! Istnieje oficjalne forum, za którego używanie nie trzeba płacić. Istnieje oficjalny kanał IRC #mandriva na Freenode – zajrzyj tam anonimowo, zadaj pytanie, a na pewno otrzymasz odpowiedź. Istnieje wiele list mailingowych – zobacz Development/Mailinglists i Docs/Support/Mailinglists. Nieoficjalne forum w języku angielskim znajduje się na MandrivaUsers.org, a jeśli klikniesz na odpowiednie linki u góry, zostaniesz przekierowany na strony społeczności w innych językach, z którymi utrzymujemy kontakt – np. Blogdrake po hiszpańsku lub Mandriva Brasil w brazylijskiej odmianie portugalskiego. Mamy nawet grupę na Usenecie – alt.os.linux.mandriva.

Społeczność ma duży wpływ na rozwój Mandrivy. Około połowa developerów systemu to ochotnicy rekrutujący się właśnie ze społeczności. Mają szerokie możliwości wprowadzania modyfikacji – mogą zmienić prawie każdy pakiet. Tylko najbardziej kluczowe oprogramowanie jest dostępne jedynie dla pracowników firmy. Możesz prześledzić historię rozwoju systemu na CIA – Mandriva jest przeważnie jednym z najbardziej aktywnych projektów, można się tam przekonać o dużej ilości wkładu ochotników. Uwagi przesyłane przez społeczność developerów są na bieżąco uwzględniane w procesie rozwoju systemu. Opinie użytkowników forów oficjalnych również nie są ignorowane – pracownicy Mandrivy Adam Williamson i Stephen Germany nieustannie przeglądają fora angielskie, służąc pomocą jeśli to możliwe oraz analizując opinie, natomiast Remi Mathieu zajmuje się tym samym na forach francuskich.

[edytuj] Nie wierz mitom

Niestety, wokół Mandrivy narosło kilka mitów, których ciężko jest się pozbyć. Omówimy je bardziej szczegółowo poniżej, ale jednym z największych jest ten, jakoby „Mandriva nie była darmowa”. Zatem odpowiadamy: Mandriva jest darmowa! System jest tworzony w środowisku otwartych społeczności. Rozwój darmowych edycji nie jest ograniczany w żaden sposób. Każdy ma dostęp do drzewa pakietów Mandrivy w tak dużej mierze, jak to tylko możliwe, włącznie z wszystkimi pakietami darmowymi, open source, a także pakietami komercyjnymi, które mogą być legalnie rozpowszechniane przez publiczne serwery (wybór dostępnych pakietów nie ustępuje innym wiodącym dystrybucjom, a nawet je przewyższa). Nie musisz płacić za uaktualnienia ochrony i poprawki usuwające błędy. Członkostwo w społeczności Mandrivy również jest darmowe. Mandriva zawsze wspierała oprogramowanie bezpłatne i open source, oraz zawsze wydawała (i wciąż wydaje) całkowicie wolną (na zasadach podobnych, jak wolność słowa) edycję systemu pod nazwą Mandriva Linux Free.

Biorąc to pod uwagę, możesz zapytać, jak Mandriva utrzymuje się na rynku. Sprzedajemy komercyjną edycję systemu. Jej dodatkowa wartość polega na dołączonym płatnym oprogramowaniu, które można rozprowadzać jedynie w tej edycji – nie moglibyśmy legalnie dołączyć go do żadnej innej. Tak więc nie odmawiamy do niego dostępu pozostałym użytkownikom. Ci, którzy zakupią tę edycję, mogą również uzyskać pomoc techniczną podczas instalacji i otrzymać drukowany podręcznik użytkownika.

Zarabiamy również na doraźnej pomocy technicznej, prowadzimy interesy z organizacjami OEM, np. umowy o preinstalację w Brazylii i ciągła współpraca z Classmate PC, oraz posiadamy firmową linię produktów. Jeśli chcesz o tym napisać, wyślij nam maila z pytaniami.

[edytuj] Dla recenzentów Mandriva Linux 2009 One

[edytuj] Hybrydowe CD - live / instalacja

Duża ilość możliwości – używaj płyty CD do uruchamiania systemu „live”, testowania, diagnostyki, prezentowania go znajomym, lub jako dysku instalacyjnego w celu zainstalowania Mandrivy.

[edytuj] Dla recenzentów Mandriva Linux 2009 Powerpack

[edytuj] Komercyjne dodatki

Płatne dodatki to jedyna unikalna cecha edycji Powerpack. Są jednak całkiem fajne.

Cedega jest rodzajem Wine (powłoki zapewniającej zgodność z systemem Windows), która jest przeznaczona w szczególności do uruchamiania gier napisanych dla systemu Windows. Oprócz programu, możesz także otrzymać kod ze strony producenta (Transgaming), który przez kilka miesięcy umożliwi pobieranie uaktualnień. Na stronie Transgaming są zawarte informacje o obsługiwanych grach, więc sprawdź, jak się spisują. Program działa najlepiej na kartach graficznych NVIDIA.

Fluendo to firma zajmująca się multimediami, która użyczyła licencji na różne, problematyczne formaty audio i video, oraz stworzyła do ich obsługi legalny pakiet kodeków dla Linuxa (Gstreamer codecs). Są one dostępne jako zestaw w cenie €28 w sklepie Fluendo, ale większość z nich została dodana do edycji Powerpack 2009 i działa bez dodatkowej instalacji lub konfiguracji. Wypróbuj ich działanie - zainstaluj tę edycję i odtwórz pliki WMV, WMA lub MP3. Dołączone kodeki to Windows Media oraz dekodery MP3.

[edytuj] Informacje ogólne

Ok, tyle jeżeli chodzi o najważniejsze informacje. Poniżej znajdziesz więcej szczegółów na temat firmy Mandriva, procesu tworzenia systemu Mandriva Linux oraz klubu Mandrivy. Powinno ci to pomóc w nadaniu kontekstu twojej recenzji. Skontaktuj się z nami, jeśli potrzebujesz informacji, których tu nie uwzględniliśmy.

[edytuj] Mandriva

Firma Mandriva jest wiodącym europejskim dystrybutorem Linuxa. Została założona w 1998 r. pod nazwą Mandrake i wydawała dystrybucję Linux Mandrake. Nazwa „Mandriva” została przyjęta w 2005 po fuzji z Conectivą (brazylijskim dystrybutorem Linuxa), a także w wyniku pozwu o używanie znaku handlowego, kiedy to firma Mandrake została pozwana przez Hearst Publications – amerykańską firmę, która publikuje historyjki obrazkowe pod tytułem „Mandrake the Magician” (Magik Mandrake). Wyrok w sądzie pierwszej instancji zapadł na korzyść Hearst i firma Mandrake zdecydowała, że lepiej będzie zmienić nazwę marki oraz produktów, niż procesować się dalej.

Mandriva jest niezależną organizacją komercyjną z siedzibą we Francji. Posiada także biuro ds. rozwoju w Brazylii na miejscu byłej siedziby Conectivy, oraz personel kontraktowy w różnych krajach. Jedyną działalnością Mandrivy jest sprzedaż systemu Linux i związanych z nim usług.

[edytuj] Mandriva Linux

Mandriva Linux to sztandarowy produkt firmy Mandriva. Ten wszechstronny system do ogólnych zastosowań rozwija się nieprzerwanie od czasu pierwszych wydań systemu Mandrake w 1998. Całą historię wydań systemów Mandriva i Mandrake można znaleźć tu.

[edytuj] Prace deweloperskie

Proces tworzenia Mandrivy opiera się na wciąż rozwijającej się dystrybucji dla deweloperów o nazwie Cooker. Deweloperzy Mandrivy, tj. pracownicy firmy i dobrowolni współpracownicy, wprowadzają uaktualnienia i zmiany bezpośrednio do tej dystrybucji. Kilkuset testerów używa systemu Cooker, cały czas go aktualizując, szukając błędów i zawiadamiając o problemach. Kiedy planowane jest wydanie Mandrivy, tworzone są obrazy dystrybucji wydawane kolejno jako wersje Alpha, Beta albo Release Candidate. W wyniku testowania błędy są naprawiane, po czym praca nad system Cooker jest wstrzymywana i jego obraz jest tworzony po raz ostatni w celu uzyskania drzewa katalogów systemu Mandriva Linux, które posłuży jako podstawa nowego wydania. Wszystkie wydania systemu bazują na tym drzewie. Kiedy proces tworzenia wydania dobiega końca, prace nad dystrybucją Cooker są wznawiane i rozpoczyna się tworzenie kolejnej wersji systemu.

[edytuj] System budowania dystrybucji

Technika kompilacji Mandrivy jest jedną z najbardziej skomplikowanych w branży linuksowych dystrybucji. Została ona przejęta od firmy Conectiva po fuzji z Mandrakiem. Działa mniej więcej następująco:

Personel firmy i dobrowolni współpracownicy posiadają swoje konta na serwerze Subversion (SVN) po adresem: syn.mandriva.com. Możesz przeglądać zawartość tego serwera za pomocą przeglądarki internetowej. Znajdują się tam wszystkie narzędzia i programy dla systemu Mandriva (w katalogu /soft), a także wszystkie pakiety (w katalogu /packages). Jak zapewne wiesz, pakiety RPM składają się z plików kodu źródłowego (kod źródłowy aplikacji), uaktualnień, oraz pliku .spec (zwanego plikiem specyfikacji), który zawiera instrukcje niezbędne do kompilacji tych składników do pakietu. Wszystkie te pliki są przechowywane na serwerze SVN – osobno dla każdego pakietu. W przypadku potrzeby modyfikacji danego pakietu, zostaje on pobrany z serwera SVN (istnieją sekcje systemu Cooker oraz każdego stabilnego wydania, więc jeśli pracujesz nad uaktualnieniem dla takiego wydania, musisz pobrać odpowiedni pakiet). Następnie pobrany plik specyfikacji jest zmieniany, oraz, jeśli to konieczne, uaktualnienia i pliki kodu źródłowego są dodawane, usuwane, lub modyfikowane. Na koniec zmienione pliki są z powrotem wysyłane na serwer.

Żeby wysłać pakiet do drzewa katalogów Mandrivy, należy użyć narzędzia mdvsys, które nadzoruje system kompilacji Mandrivy. Wywołując komendę submit można wysłać instrukcję nakazującą systemowi skompilowanie i udostępnienie pakietu. System kompilacji pobiera plik specyfikacji, pliki kodu źródłowego oraz uaktualnienia z serwera SVN i tworzy na ich podstawie pakiet RPM z plikami źródłowymi. Następnie kod programu jest kompilowany do binarnego pliku RPM w wersji dla architektury i586 oraz x86-64 i wysyłany do odpowiedniej sekcji w drzewie katalogów. Pakiety są kompilowane w odseparowanym środowisku chroot, co zapewnia ich poprawne i zgodne działanie. Jakikolwiek błąd, który wystąpi podczas tego procesu, uniemożliwia przesłanie pliku, a osoba sprawująca nadzór nad pakietem jest powiadamiana o tym e-mailem. Proces może też być monitorowany za pomocą przeglądarki internetowej. Utworzone pakiety są sprawdzane pod kątem pospolitych błędów, a jeśli jakieś zostaną wykryte, pakiet nie zostanie przesłany.

Oddzielenie procesu kompilowania pakietu od procesu jego tworzenia ułatwia wprowadzenie funkcji backportów w stabilnych wersjach i zapewnia wysoki poziom zgodności w bazie danych pakietów.

[edytuj] Drzewo Mandriva Linux

Drzewo katalogów systemu Mandriva Linux jest podzielone na cztery sekcje. Sekcja main zawiera oficjalnie obsługiwane pakiety oprogramowania darmowego lub open source. Sekcja contrib zawiera pakiety darmowe lub open source, które nie są oficjalnie wspierane. Sekcja non-free zawiera pakiety, które nie stanowią oprogramowania darmowego lub open source, ale mogą być bez ograniczeń rozpowszechniane w formie binarnej za pomocą publicznych serwerów. Sekcja restricted zawiera pakiety, które nie są ani darmowe, ani open source, i nie mogą być rozpowszechniane bez ograniczeń w formie binarnej.

Sekcje main, contrib i non-free odpowiadające najnowszym wydaniom systemu i dystrybucji Cooker są dostępne na oficjalnych, publicznych serwerach Mandrivy. Możesz się zatem przekonać, że każdy ma dostęp do wszystkich pakietów oprogramowania Mandrivy, które są bezpłatne lub open source, a także do wszystkich pakietów niewolnych, które można udostępnić na wspomnianych zasadach.

Sekcja restricted znajduje się jedynie w kopii drzewa katalogów na prywatnym serwerze firmy. Pakiety z tej sekcji są włączane do komercyjnych edycji systemu.

Każda sekcja jest podzielona na cztery repozytoria: release, updates, testing i backports.

Repozytorium release („wydanie”) w każdej z sekcji zawiera dokładnie takie wersje pakietów, jakie istniały w momencie, gdy prace nad danym wydaniem zostały zakończone. Wszystkie repozytoria release dokładnie odzwierciedlają stan rozwoju systemu Mandriva w czasie, kiedy pojawiały się poszczególne wydania.

Repozytoria updates („uaktualnienia”) zawierają ukończone poprawki dot. bezpieczeństwa oraz poprawki likwidujące błędy do pakietów znajdujących się w poszczególnych sekcjach. Dla sekcji main, non-free i restricted, istnieją jedynie oficjalne uaktualnienia wydawane przez Mandriva Security team (grupę Mandrivy ds. bezpieczeństwa). W przypadku sekcji contrib, która nie jest wspomagana, uaktualnienia nie są oficjalne, ale są wydawane bezpośrednio przez developerów Mandrivy (personel firmy i dobrowolni współpracownicy).

Repozytoria testing („testowanie”) są używane do testowania potencjalnych poprawek dot. bezpieczeństwa oraz poprawek likwidujących błędy. Jeśli developer chce wydać uaktualnienie dla pakietu, najpierw wysyła jego wersję do odpowiedniego repozytorium testing, gdzie może ono zostać przetestowane przez zainteresowanych użytkowników. Jeśli uaktualnienie aspiruje do bycia częścią jednej z oficjalnie wspieranych sekcji, zostanie również sprawdzone przez Mandriva QA team (grupę Mandrivy ds. zapewnienia jakości) zanim zostanie przeniesione do repozytorium updates.

Repozytoria backports („backporty”) są używane w celu zapewnienia dostępu do nowych i uaktualnionych wersji pakietów po tym, jak praca nad stabilnym wydaniem zostanie ukończona. Częstym problemem scentralizowanych repozytoriów Linuxa jest trudność w uzyskaniu nowych wersji popularnych aplikacji między kolejnymi wydaniami poszczególnych dystrybucji. Repozytoria backports mają pomóc w rozwiązaniu tej kwestii. Jeśli np. nowa wersja popularnego komunikatora Pidgin zostanie opublikowana po pojawianiu się Mandrivy Linux 2009, najprawdopodobniej zostanie ona umieszczona w repozytorium backports w sekcji main wydania 2009. Dzięki temu użytkownicy tej wersji systemu będą mogli w prosty sposób uzyskać dostęp do odpowiedniego, uaktulanionego pakietu przeznaczonego wyłącznie dla ich dystrybucji. Pakiety w repozytoriach backports nie są oficjalne wspomagane, ale przeważnie są dobrze przetestowane przez społeczność użytkowników Mandrivy, a społeczność developerów dość szybko naprawia zgłoszone błędy.

Specyfika tego repozytorium sprawia, że ciężko jest je przetestować i ocenić zaraz po tym, jak pojawia się nowe wydanie Mandrivy. Jeśli chciałbyś sprawdzić działanie systemu backportów, radzimy zainstalować poprzednie wydanie Mandriva 2008 Spring i testować pakiety dostępne w repozytoriach tej wersji (jest ich wiele). Instrukcje opisujące, jak włączyć obsługę repozytoriów backports w narzędziu zarządzania pakietami Mandrivy, znajdują się tu. Możesz także poczekać ok. miesiąca z publikacją swojej recenzji – do tego czasu kilka pakietów w repozytorium backports będzie dostępnych dla Mandrivy 2009, albo też możesz opublikować dodatek zaraz po tym, jak ukaże się właściwa recenzja.

Jesteśmy dumni z naszego systemu backportów. Wiemy, że kilka innych dystrybucji posiada podobne systemy, ale wierzymy, że nasz jest najbardziej obszerny i najchętniej używany przez społeczność developerów jak i użytkowników.

[edytuj] Klub Mandrivy

Klub Mandrivy powstał kilka lat temu jako połączenie kilku komercyjnych usług oraz społeczności użytkowników. Na początku była to bardzo udana inicjatywa, ale potem pojawiło się parę problemów. Utrzymywanie dostępnych usług i próby dodania nowych poważnie obciążały środki Mandrivy. Ponadto zróżnicowana specyfika klubu doprowadziła do mylnego przekonania, jakoby Mandriva była zamkniętą społecznością zrzeszającą jedynie płacących użytkowników i świadczącą członkom swojego Klubu jedynie komercyjne usługi.

W związku z tym, dokonaliśmy zmian w organizacji. Członkostwo w Klubie Mandrivy nie jest już płatne, a jego uzyskanie jest tak proste, jak rejestracja na stronie my.mandriva. Wszystkie usługi świadczone przez Klub są dostępne dla wszystkich członków, tak więc wszystkie są darmowe.

Jedyną komercyjną funkcją Klubu, którą wciąż tak naprawdę pełnił w ciągu ostatnich lat swojego istnienia, była możliwość pobrania edycji Mandriva Linux Powerpack dostępnej dla płacących użytkowników. Zostało to zamienione na niezależną usługę subskrypcji na edycję Powerpack, żeby odróżnić ją od pojęcia członkostwa w Klubie. Jest to jedna usługę za jedną cenę: jeśli zapłacisz €59 lub US$69 możesz pobierać tę edycję przez rok. W ciągu jednego roku system jest wydawany dwa razy. Żadne inne usługi lub członkowskie „przywileje” nie są związane z subskrypcją na edycję Powerpack – to prosta opcja mająca tylko jedną funkcję.

Mamy nadzieję, że ta zmiana zaowocuje bardziej pozytywnym postrzeganiem społeczności Mandrivy, zwiększoną aktywnością Klubu, a także położy kres nieporozumieniom dotyczącym „płatnego członkostwa” w społeczności Mandriva.Link title